کلام امیر/ جایگاه کمک مومنانه

خطبه شماره ۱۴۲ حضرت امیرالمومنین علی علیه السلام با موضوع "شناخت جایگاه بخشش و احسان " که به ترجمه مرحوم دشتی نگارش شده است.

مشرق_ برخی از شارحان نوشتند که این خطبه بخشی از خطبه ۱۲۶.می باشد:

برای کسی که نا بجا به ناکسان نیکی کند بهره ای جز ستایش فرومایگان، تعریف سرکشان و اشرار، و سخنان جاهلان بد گفتار ندارد، و اینها نیز تا هنگامی که به آنها بخشش می کند ادامه دارد.

دست سخاوتمندی ندارد آن کس که از بخشش در راه خدا بخل می ورزد آن کس که خدا او را مالی بخشید، پس «باید» به خویشاوندان خود بخشش نماید، و سفره مهمانی خوب بگستراند، و اسیر آزاد کند، و رنجدیده را بنوازد، و مستمند را بهرمند کند، و قرض وامدار را بپردازد، و برای درک ثواب الهی، در برابر پرداخت حقوق دیگران، و مشکلاتی که در این راه به او می رسد شکیبا باشد، زیرا به دست آوردن صفات یاد شده، موجب شرافت و بزرگی دنیا و درک فضائل سرای آخرت است «ان شاء الله».