ریزش ۴.۵ درصدی طلا؛ بازار جهانی در مسیر آزمون کفهای جدید
به گزارش شبکه اطلاعرسانی طلا و ارز اونس جهانی طلا هفتهای دشوار را پشت سر گذاشت و با افتی نزدیک به ۴.۵۰ درصد، به محدوده ۳,۸۷۹ دلار رسید؛ سطحی که قیمت را در نزدیکی کف ۱۳ماهه قرار میدهد. تشدید انتظارات برای افزایش نرخ بهره فدرال رزرو، رشد بازده اوراق خزانهداری آمریکا و تقویت شاخص دلار، مهمترین عوامل بنیادی فشار بر بازار طلا بودهاند. همزمان، شکست حمایت ۳,۸۷۰ دلاری و تداوم تشکیل سقفها و کفهای پایینتر در نمودار قیمت، ساختار نزولی بازار را تقویت کرده است.
طلا در معاملات جمعه بین محدوده ۳,۸۶۸ تا ۳,۹۲۳ دلار نوسان کرد و کف روزانه ۳,۸۶۷ دلار را نیز به ثبت رساند. قیمت در زمان بررسی بازار حوالی ۳,۸۷۹ دلار قرار داشت و با رشد محدود ۰.۱۴ درصدی همراه بود؛ بااینحال، این افزایش نتوانست نشانهای جدی از تغییر روند ایجاد کند. رفتار قیمت نشان میدهد خریداران هنوز برای بازگرداندن بازار به سطوح بالاتر قدرت کافی ندارند و فروشندگان همچنان در موقعیت مسلط قرار گرفتهاند.
شکست محدوده ۳,۸۷۰ دلار در معاملات پنجشنبه، سیگنال تازهای از ادامه روند نزولی صادر کرد و توجه معاملهگران را به حمایت ۳,۸۵۲ دلار معطوف ساخت. این سطح اکنون مهمترین سد دفاعی خریداران در برابر افت بیشتر است. در سمت مقابل، بازگشت قیمت با مقاومتهای متعددی در محدوده ۳,۹۰۰ تا ۴,۰۲۳ دلار روبهرو خواهد شد؛ موضوعی که نشان میدهد حتی یک واکنش صعودی کوتاهمدت نیز لزوماً به معنای پایان اصلاح بازار نیست.
تورم آمریکا و تغییر انتظارات نرخ بهره، فشار بنیادی بر طلا را افزایش داد
مهمترین عامل بنیادی پشت افت اخیر اونس، تغییر انتظارات بازار درباره سیاست پولی فدرال رزرو بوده است. انتشار دادههای تورمی آمریکا در هفته جاری، احتمال افزایش دوباره نرخ بهره در نشست دسامبر را تقویت کرد. در شرایطی که بانک مرکزی آمریکا همچنان با فشارهای تورمی مواجه است، احتمال ادامه سیاست پولی انقباضی میتواند جذابیت داراییهای بدون بازدهی مانند طلا را کاهش دهد.
شاخص قیمت تولیدکننده آمریکا (PPI) در ماه اکتبر در مقیاس سالانه ۶.۵ درصد افزایش یافت. این رقم پایینتر از پیشبینیها بود، اما در مقایسه با رشد ۶.۳ درصدی ماه سپتامبر افزایش را نشان داد. رشد هزینههای حملونقل و انبارداری از عوامل اصلی افزایش شاخص قیمت تولیدکننده عنوان شد. در همین حال، شاخص هسته PPI که اقلامی مانند غذا و انرژی را از محاسبات کنار میگذارد، بدون تغییر نسبت به ماه گذشته در سطح ۵ درصد باقی ماند و مطابق انتظارات بازار بود.
در کنار این دادهها، انتشار شاخص قیمت مصرفکننده آمریکا (CPI) در روز سهشنبه نیز بر انتظارات تورمی و ارزیابی معاملهگران از مسیر سیاست پولی تأثیر گذاشت. مجموعه این اطلاعات نشان داد فشارهای قیمتی هنوز بهاندازهای کاهش نیافتهاند که فدرال رزرو بتواند با اطمینان از کاهش محدودیتهای پولی صحبت کند. همین موضوع باعث شد بازار احتمال افزایش نرخ بهره در ماه دسامبر را جدیتر دنبال کند.
اظهارات مقامهای فدرال رزرو احتمال افزایش دوباره نرخ بهره را تقویت کرد
فضای انقباضی بازار تنها به انتشار دادههای اقتصادی محدود نماند و اظهارات مقامهای فدرال رزرو نیز به تقویت انتظارات برای افزایش نرخ بهره کمک کرد. مری دالی، رئیس فدرال رزرو سانفرانسیسکو، روز جمعه اعلام کرد با تلاش شرکتها برای انتقال هزینههای بالاتر به مصرفکنندگان، افزایش بیشتر نرخ بهره همچنان میتواند مطرح باشد. سوزان کالینز، رئیس فدرال رزرو بوستون، نیز نسبت به گسترش فشارهای تورمی هشدار داد و افزایشهای بیشتر نرخ بهره را ضروری دانست.
پیشتر آستن گولزبی، رئیس فدرال رزرو شیکاگو، نیز عنوان کرده بود دادههای تورمی نشاندهنده وخامت شرایط هستند و چنین وضعیتی میتواند فدرال رزرو را به اتخاذ سیاستی تهاجمیتر سوق دهد. نکته مهم در اظهارات مقامهای پولی این بود که برخی از آنها شرایط مالی را همچنان بهاندازه کافی محدودکننده نمیدانند. این دیدگاه احتمال تداوم سیاستهای سختگیرانه را افزایش میدهد و میتواند مانع مهمی در برابر بازگشت تقاضا به بازار طلا باشد.
بر اساس قیمتگذاری بازار، احتمال افزایش ۲۵ واحد پایهای نرخ بهره در نشست دسامبر به حدود ۹۰ درصد رسیده و احتمال افزایش ۵۰ واحد پایهای نیز حدود ۱۰ درصد برآورد شده است. چنین انتظاری به این معناست که بخش مهمی از معاملهگران خود را برای ادامه سیاست پولی انقباضی آماده کردهاند. در هفته آینده، انتشار صورتجلسه کمیته بازار آزاد فدرال رزرو (FOMC)، آمار خردهفروشی آمریکا و سخنرانی مقامهای بانک مرکزی میتواند جهت انتظارات نرخ بهره را بیش از پیش مشخص کند.
رشد دلار و بازده اوراق خزانهداری، موقعیت خریداران طلا را تضعیف کرد
در کنار انتظارات مربوط به نرخ بهره، عملکرد بازار اوراق قرضه و ارز نیز به زیان طلا تغییر کرده است. بازده اوراق ۱۰ساله خزانهداری آمریکا در محدوده ۵.۱۵ درصد قرار گرفت و طی معاملات نزدیک به دو واحد پایه افزایش یافت. افزایش بازده اوراق، هزینه فرصت نگهداری طلا را بالا میبرد؛ زیرا سرمایهگذاران در شرایطی که داراییهای درآمدزا بازده بیشتری ارائه میکنند، انگیزه کمتری برای نگهداری فلزات گرانبهای بدون سود دورهای خواهند داشت.
همزمان، شاخص دلار آمریکا (DXY) با افزایش ۰.۲۳ درصدی به ۱۰۳.۴۱ واحد رسید و سقف ۱۹ماهه ۱۰۳.۴۲ واحد را نیز لمس کرد. تقویت دلار از دو مسیر بر بازار جهانی طلا اثر میگذارد؛ از یک طرف، خرید طلا را برای دارندگان سایر ارزها گرانتر میکند و از طرف دیگر، با افزایش جذابیت داراییهای دلاری، بخشی از تقاضای سرمایهگذاری را از بازار فلزات گرانبها دور میسازد.
همجهتی دلار قدرتمند، افزایش بازده اوراق و انتظارات انقباضی فدرال رزرو، فشار مضاعفی بر اونس وارد کرده است. در چنین شرایطی، تقاضای محافظتی برای طلا نیز نتوانسته بهاندازهای افزایش پیدا کند که اثر عوامل پولی را خنثی کند. به همین دلیل، حتی بازگشتهای محدود قیمت در روزهای اخیر با تردید معاملهگران همراه بوده و بازار هنوز نشانهای از ورود تقاضای قدرتمند و پایدار ارائه نکرده است.
شکست حمایت ۳,۸۷۰ دلار ساختار نزولی نمودار روزانه را تأیید کرد
از منظر تکنیکال، ساختار نمودار روزانه همچنان به نفع فروشندگان است. اونس پس از ناکامی در حفظ سطوح بالاتر، روند تشکیل سقفهای پایینتر و کفهای پایینتر را ادامه داده است. شکست محدوده ۳,۸۷۰ دلار در معاملات پنجشنبه، این ساختار را تقویت کرد و قیمت را به محدوده کفهای اخیر نزدیک ساخت. تثبیت جمعه در محدوده ۳,۸۶۸ تا ۳,۹۲۳ دلار نیز نتوانست نشانهای از بازگشت قدرتمند خریداران ایجاد کند.
در حال حاضر، حمایت ۳,۸۵۲ دلار اهمیت ویژهای دارد. این سطح که بهعنوان کف سال جاری نیز مطرح شده، مرز مهمی برای ادامه حرکت نزولی محسوب میشود. شکست قطعی آن میتواند فشار فروش را افزایش دهد و زمینه حرکت اونس به سمت حمایت روانی ۳,۸۰۰ دلار را فراهم کند. در صورت تداوم ضعف بازار و عبور از این سطح، محدوده ۳,۵۰۰ دلار نیز در افق بلندتر بهعنوان یک حمایت مهم مطرح خواهد شد؛ محدودهای که با سقف نوسانی ثبتشده در ۲۲ آوریل ۲۰۲۵ همخوانی دارد و اکنون میتواند در نقش حمایت ظاهر شود.
در سمت مقابل، مقاومت اولیه اونس در محدوده ۳,۹۰۰ دلار قرار گرفته است. عبور از این سطح میتواند زمینه حرکت به سمت سقف پنجشنبه در ۴,۰۰۰ دلار را فراهم کند. بااینحال، بازپسگیری این محدوده بهتنهایی برای تغییر روند کافی نیست و قیمت باید بتواند بالاتر از مقاومتهای بعدی تثبیت شود.
کانال نزولی و میانگینهای متحرک، مسیر بازگشت طلا را دشوار کردهاند
ساختار کانال نزولی در نمودار میانمدت نیز با فشارهای تکنیکال بازار همخوانی دارد. سقف نوسانی اخیر در محدوده ۴,۶۹۷ دلار، مرز بالایی کانال را مشخص کرده و حرکت نزولی پس از آن، قیمت را به سمت خط میانی کانال هدایت کرده است. این خط در اواخر اکتبر برای سه روز متوالی نقش حمایتی داشت و مانع از افت بیشتر قیمت شد؛ اما در ادامه، اونس دوباره به زیر آن حرکت کرد.
افت این هفته دومین شکست خط میانی کانال از زمان واکنش حمایتی اواخر اکتبر بود. اهمیت این حرکت زمانی بیشتر شد که کندل روزانه زیر خط میانی بسته شد و قیمت در معاملات جمعه نیز هنگام بازگشت، این محدوده را از پایین آزمایش کرد. ناتوانی بازار در عبور از این سطح نشان میدهد حمایتی که پیشتر مانع افت قیمت بود، اکنون به مقاومت تبدیل شده است. این تغییر نقش یکی از نشانههای مهم تداوم روند نزولی محسوب میشود.
در محدوده بالاتر، سقف پنجشنبه در ۴,۰۰۱ دلار و میانگین متحرک ۲۰روزه در حوالی ۴,۰۲۳ دلار قرار دارند. همپوشانی این دو سطح، محدوده ۴,۰۰۰ تا ۴,۰۲۳ دلار را به یک مقاومت مهم تبدیل میکند. در صورت عبور از این محدوده، مقاومت بعدی در ۴,۱۰۰ دلار قرار خواهد داشت. پس از آن نیز میانگین متحرک ساده ۵۰روزه در ۴,۱۵۴ دلار و میانگین متحرک ساده ۱۰۰روزه در ۴,۱۹۶ دلار میتوانند مانع ادامه بازیابی قیمت شوند.
بنابراین، مسیر صعودی اونس با چندین مانع تکنیکال مواجه است. تا زمانی که قیمت نتواند مقاومت خط میانی کانال و سپس محدوده ۴,۰۰۰ تا ۴,۰۲۳ دلار را پشت سر بگذارد، رشدهای مقطعی بیشتر بهعنوان واکنش اصلاحی به افت اخیر ارزیابی خواهند شد تا آغاز یک روند صعودی جدید.
الگوی پوشای نزولی هفتگی احتمال ادامه افت را افزایش میدهد
در نمودار هفتگی نیز نشانههای نزولی قابل توجهی مشاهده میشود. کندل در حال شکلگیری این هفته در آستانه تکمیل الگوی پوشای نزولی (Bearish Engulfing) قرار گرفته است. این الگو زمانی اهمیت بیشتری پیدا میکند که پس از یک دوره رشد یا در محدودههای بالای قیمتی تشکیل شود؛ زیرا میتواند نشاندهنده تغییر موازنه قدرت از خریداران به فروشندگان باشد.
البته تأیید نهایی این الگو به بستهشدن کندل هفتگی وابسته است، اما همزمانی آن با شکست خط میانی کانال نزولی، عبور قیمت از کفهای قبلی و باقیماندن اونس زیر مقاومتهای کلیدی، احتمال تداوم فشار فروش را افزایش میدهد. در چنین شرایطی، شکست ۳,۸۵۲ دلار میتواند سیگنال نزولی جدیدی صادر کند و زمینه حرکت قیمت به سمت ترازهای پایینتر را فراهم سازد.
حمایتهای فیبوناچی محدوده ۳,۷۳۶ تا ۳,۷۰۵ دلار را در کانون توجه قرار میدهند
در صورت از دست رفتن حمایت ۳,۸۵۲ دلار، نخستین محدوده مهم پیش روی اونس در بازه ۳,۷۳۶ تا ۳,۷۰۵ دلار قرار دارد. اهمیت این ناحیه به همپوشانی دو سطح فیبوناچی بازمیگردد. سطح ۳,۷۳۶ دلار متناظر با امتداد ۱۲۷.۲ درصدی حرکت صعودی قبلی از کف ماه ژوئن است و سطح ۳,۷۰۵ دلار نیز با اصلاح ۶۱.۸ درصدی همان حرکت مطابقت دارد.
همزمانی این دو سطح میتواند محدوده ۳,۷۳۶ تا ۳,۷۰۵ دلار را به ناحیهای مهم برای واکنش احتمالی قیمت تبدیل کند. بااینحال، در صورتی که فشار فروش در این محدوده نیز ادامه پیدا کند، سطح اصلاحی ۷۸.۶ درصدی در ۳,۶۵۰ دلار بهعنوان حمایت بعدی مطرح خواهد شد. این سطوح نشان میدهند که شکست حمایت فعلی تنها یک اصلاح محدود را به دنبال نخواهد داشت و میتواند ساختار نزولی را به محدودههای پایینتر گسترش دهد.
در مجموع، مسیر نزولی از نظر تکنیکال چند مرحله حمایتی دارد و واکنش قیمت در هر یک از این محدودهها میتواند اطلاعات مهمی درباره قدرت فروشندگان ارائه کند. با وجود این، تا زمانی که اونس زیر مقاومتهای اصلی قرار دارد، کفه ترازو همچنان به نفع ادامه فشار فروش سنگینی میکند.
جمعبندی؛ اونس میان حمایت ۳,۸۵۲ دلار و مقاومت ۴,۰۲۳ دلار گرفتار شده است
بازار جهانی طلا هفته را با افتی نزدیک به ۴.۵۰ درصد به پایان رساند و ترکیب عوامل بنیادی و تکنیکال، چشمانداز کوتاهمدت آن را تحت فشار قرار داده است. تورم بالاتر از محدوده مطلوب فدرال رزرو، احتمال افزایش ۲۵ واحد پایهای نرخ بهره با برآورد ۹۰ درصدی، بازده ۵.۱۵ درصدی اوراق ۱۰ساله و شاخص دلار در محدوده ۱۰۳.۴۱ واحد، شرایط دشواری برای بازیابی قیمت ایجاد کردهاند.
از منظر تکنیکال نیز شکست ۳,۸۷۰ دلار، ناکامی در عبور از خط میانی کانال نزولی و احتمال تکمیل الگوی پوشای نزولی هفتگی، نشانههایی از تداوم برتری فروشندگان هستند. حمایت ۳,۸۵۲ دلار در کوتاهمدت تعیینکننده خواهد بود و شکست آن میتواند مسیر حرکت به سمت ۳,۸۰۰ دلار، محدوده ۳,۷۳۶ تا ۳,۷۰۵ دلار و در ادامه ۳,۶۵۰ دلار را باز کند.
در مقابل، عبور از مقاومت ۳,۹۰۰ دلار نخستین نشانه کاهش فشار فروش خواهد بود، اما برای تغییر ساختار بازار، بازپسگیری محدوده ۴,۰۰۰ تا ۴,۰۲۳ دلار و سپس مقاومتهای ۴,۱۰۰ و ۴,۱۵۴ دلار اهمیت دارد. در شرایط فعلی، تا زمانی که این مقاومتها شکسته نشدهاند، بازگشتهای قیمتی با احتمال مواجهه با عرضه همراه خواهند بود و تثبیت بالای مقاومتهای یادشده برای ارزیابی مجدد روند ضرورت دارد.